สื่อ เทคโนโลยีสิ่งอำนวยความสะดวก และการปรับสภาพแวดล้อม

170

สื่อ เทคโนโลยีสิ่งอำนวยความสะดวก  และการปรับสภาพแวดล้อม เราสามารถจำแนกประเภทของสิ่งอำนวยความสะดวก สื่อ บริการ และความช่วยเหลืออื่นใดทางการศึกษาเทคโนโลยีสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับนักเรียนที่มีความบกพร่องทางร่างกาย หรือการเคลื่อนไหว หรือสุขภาพได้ดังนี้ เทคโนโลยีสิ่งอำนวยความสะดวกช่วยในการสื่อสาร นักเรียนที่มีความบกพร่องทางร่างกายส่วนใหญ่มักมีปัญหาการสื่อสาร ทั้งการส่งข้อมูลและการรับข้อมูล ในนักเรียนที่มีความยากลำบากในการควบคุมการทำงานของกล้ามเนื้อที่ใช้ในการพูด  เช่น ในเด็กสมองพิการที่มีอาการเกร็งของกล้ามเนื้อ  เราพบว่านักเรียนจะมีความยากลำบากในการเปล่งเสียงพูดหรือไม่สามารถเปล่งเสียงพูดได้  นักเรียนจึงไม่สามารถสื่อสารบอกความต้องการ หรือแสดง    ความคิดเห็นผ่านการสื่อสารด้วยการพูดได้  ดังนั้นครูผู้สอนควรตระหนักถึงความสำคัญของการสื่อสารของนักเรียน โดยการนำการสื่อสารเสริมและทางเลือกอื่น (Augmentative and Alternative Communication หรือเรียกย่อ ๆ ว่า AAC) มาช่วยในการสื่อสารของนักเรียน  เพื่อช่วยให้นักเรียนสามารถสื่อสารกับผู้อื่นในฐานะผู้ส่งสาร และสามารถเข้าใจในสิ่งที่ครูหรือบุคคลอื่นสื่อสารด้วย  ซึ่งจะนำไปสู่การมีปฏิสัมพันธ์ในชั้นเรียน การเข้าใจกันระหว่างครูและนักเรียน  และที่สำคัญนำไปสู่ขบวนการเรียนรู้ผ่านการสื่อสารที่มีประสิทธิภาพได้ดีขึ้น  เช่น การทำกระดานสื่อสาร  สมุดภาพสื่อสาร หรือใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่สามารถบันทึกเสียง  การพิมพ์คอมพิวเตอร์เพื่อการสื่อสาร กระดานคำศัพท์ โปรแกรมปราศรัย  โปรมแกรมวาจา และกระตุ้นให้นักเรียนชี้สัญลักษณ์เพื่อสื่อสารแทนการพูด                กระดานอักษร       […]

อ่านเพิ่มเติม


การบำบัดฟื้นฟูสมรรถภาพ การจัดสิ่งแวดล้อมและสิ่งอำนวยความสะดวกบุคคลที่มีความบกพร่องทางร่างกายหรือการเคลื่อนไหว

35

      การฟื้นฟูสมรรถภาพคนพิการเป็นกระบวนการที่จะช่วยให้คนพิการเข้าใจตนเองในเรื่องต่างๆ ที่เป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาความสามารถและศักยภาพในการดำเนินชีวิตอย่างมีความสุขตามอัตภาพในสังคม การช่วยเหลือจะดำเนินการโดยผู้เชี่ยวชาญหลากหลายสาขา ซึ่งมีเทคนิควิธีการช่วยเหลือที่แตกต่างกันไป และมีนักให้คำปรึกษาในงานฟื้นฟูสมรรถภาพคนพิการเป็นผู้ที่เก็บรวบรวมข้อมูลและประสานงานทุกขั้นตอนของกระบวนการฟื้นฟูสมรรถภาพ สำหรับผู้บริหารงานฟื้นฟูสมรรถภาพคนพิการ ซึ่งมีส่วนในการกำหนดนโยบายและแนวปฏิบัติด้านคนพิการควรมีวิสัยทัศน์ที่มุ่งเน้นให้คนพิการและครอบครัวเกิดความมั่นใจในเรื่องโอกาสทางการศึกษา การจ้างงาน ความรู้สึกเท่าเทียมกัน การได้รับการสนับสนุนจากสังคม ลักษณะของผู้บริหารในงานฟื้นฟูสมรรถภาพคนพิการของไทย ได้แก่ การมีเจตคติที่ดีต่อคนพิการและผู้ร่วมงาน การให้ความสำคัญกับการทำงานเป็นทีมและการสร้างเครือข่าย การยอมรับศักยภาพคนพิการ มีความรู้ความเข้าใจคนพิการและมีประสบการณ์การให้บริการฟื้นฟูสมรรถภาพสำหรับคนพิการ มีความรู้ด้านกฎหมาย ชุมชน และสังคม  ตลอดจนการบริหารจัดการองค์กร เป็นแบบอย่างที่ดีในเรื่องการเป็นผู้ประสานงาน การรับฟังความคิดเห็นผู้อื่น เป็นที่ปรึกษา มีทักษะในการสื่อสาร กล้าเปลี่ยนแปลงและตัดสินใจ มีความคิดริเริ่ม เป็นต้น         ในระดับปฏิบัติ การให้บริการฟื้นฟูสมรรถภาพคนพิการที่สำคัญด้านหนึ่งคือ การฟื้นฟูด้านอาชีพ ซึ่งเป็นกระบวนการช่วยเหลือคนพิการด้วยเทคนิคและวิธีการต่างๆ เพื่อให้สามารถได้รับการจ้างงานและทำงานได้อย่างมีความสุข สหวิชาชีพที่เกี่ยวข้องกับการดูแลนักเรียนที่มีความบกพร่องทางร่างกายและสุขภาพ นักเรียนที่มีความบกพร่องทางร่างกายและสุขภาพจำเป็นต้องได้รับการดูแลจากนักสหวิชาชีพต่าง ๆ ทั้งทางด้านการแพทย์ การศึกษา ทางสังคมและชุมชน เพื่อให้นักเรียนได้ใช้ชีวิตในสังคมได้อย่างอิสระ ไม่เป็นภาระต่อบุคคลในครอบครัว และสังคม ดังนั้นนักสหวิชาชีพที่เกี่ยวข้องเหล่านี้ จึงมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการพัฒนานักเรียน นักกายภาพบำบัด (Physical Therapy) นักกายภาพบำบัด (Physical […]

อ่านเพิ่มเติม


การจัดการเรียนรวมสำหรับเด็กที่มีความบกพร่องทางร่างกายหรือการเคลื่อนไหว หรือสุขภาพ

3

การจัดการเรียนรวมสำหรับเด็กที่มีความบกพร่องทางร่างกายหรือการเคลื่อนไหว  หรือสุขภาพ ในการจัดการศึกษาสำหรับเด็กที่มีความบกพร่องทางร่างกายหรือการเคลื่อนไหวการ  ที่สามารถเข้าเรียนในโรงเรียนทั่วไปได้นั้นบริหารจัดการเรียนร่วมโดยใช้โครงสร้าง  SEAT  หมายถึง  การนำรูปแบบการบริหารจัดการเรียนร่วมที่ยึดหลักโครงสร้าง SEAT   เข้าไปทดลองใช้ในโรงเรียนแกนนำจัดการเรียนร่วม  โดยมีโครงสร้างที่ประกอบด้วยองค์ประกอบหลัก  4 ประการ   ซึ่งมีนักการศึกษาที่กล่าวถึงกระบวนการบริหารจัดการเรียนร่วม โดยใช้โครงสร้าง SEAT  ไว้หลายท่านดังนี้ เบญจา  ชลธาร์นนท์ (2546 : 3 – 12)  กล่าวว่า  การบริหารจัดการเรียนร่วมโดยใช้โครงสร้าง  SEAT  หมายถึง  รูปแบบการบริหารจัดการเรียนร่วมที่ยึดหลักโครงสร้าง SEAT   ซึ่งมีองค์ประกอบหลัก  4 ประการ   คือ 1. ด้านนักเรียน  (S – Students) หมายถึงนักเรียนพิการหรือที่มีความบกพร่องและนักเรียนทั่วไปที่อยู่ในโรงเรียนเรียนร่วมโรงเรียนควรเตรียมความพร้อมของนักเรียนทั้ง 2 กลุ่ม  ดังนี้ 1.1   เตรียมความพร้อมนักเรียนพิการหรือที่มีความบกพร่อง  ในด้านร่างกาย  วิชาการ  อารมณ์และสังคม   และการช่วยเหลือตนเอง   หากพิการตั้งแต่แรกเกิดจำเป็นต้องได้รับการบริการช่วยเหลือระยะแรกเริ่มหรือเตรียมความพร้อมทันทีที่พบความพิการเพื่อพัฒนาศักยภาพทุกด้าน  ซึ่งในการให้บริการช่วยเหลือระยะแรกเริ่มนั้น  เป็นช่วงสำคัญที่สุดที่เด็กควรได้รับการเตรียมความพร้อม  เพราะช่วงอายุ  0  –  3  […]

อ่านเพิ่มเติม


ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับความพิการทางร่างกายหรือการเคลื่อนไหวหรือสุขภาพ นักเรียนที่มีความบกพร่องทางร่างกาย หรือการเคลื่อนไหว หรือสุขภาพ

logo-pikarn1

ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับความพิการทางร่างกายหรือการเคลื่อนไหวหรือสุขภาพ  นักเรียนที่มีความบกพร่องทางร่างกาย หรือการเคลื่อนไหว หรือสุขภาพ 1. คำจำกัดความ 1.1  ความหมายของเด็กที่มีความบกพร่องทางร่างกายหรือการเคลื่อนไหว หรือสุขภาพ เด็กและเยาวชนนั้นถือได้ว่าเป็นกำลังสำคัญของประเทศชาติ  เด็กในวันนี้จะเติบโตเป็นผู้ใหญ่ในวันข้างหน้า  หากเราทุกคนอยากเห็นประเทศชาติพัฒนาไปในทางที่ดี เราก็จำเป็นต้องใส่ใจในเด็กและเยาวชนของเราไม่ว่าเด็กเหล่านั้นจะอยู่ในส่วนของผู้มีหรือผู้ด้อยโอกาสก็ตาม ในฐานะมนุษย์และฐานะอนาคตของประเทศชาติ  เด็กทุกคนจึงมีสิทธิได้รับการพัฒนาอย่างเท่าเทียมกัน  โดยเฉพาะกลุ่มด้อยโอกาสอย่างเด็กที่มีความบกพร่องทางร่างกาย โดยได้มีผู้ได้ให้ความหมายของเด็กที่มีความบกพร่องทางร่างกายไว้ดังนี้คือ ผดุง  อาระวิญญู  (2541 : 88) ได้กล่าวว่า  “เด็กที่มีความบกพร่องทางร่างกาย หมายถึง  เด็กที่มีความผิดปกติของแขน  ขา  และหรือลำตัว  รวมไปถึงศีรษะ  แต่ไม่หมายถึงเด็กที่มีสายตาพิการ  หรือสูญเสียการได้ยินแม้ว่าดวงตาและระบบการได้ยินเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายก็ตาม” วารี  ถิระจิตร (2545  : 69)  ได้กล่าวว่า “เด็กที่มีความบกพร่องทางร่างกาย หมายถึงเด็กที่มีข้อจำกัดทางร่างกาย  ซึ่งทำให้เป็นอุปสรรคต่อการศึกษาเล่าเรียน  การเรียนรู้  และต้องอาศัยการฝึกฝนการใช้เครื่องมือ วัสดุอุปกรณ์หรือต้องการเครื่องอำนวยความสะดวกเข้าช่วย”และจากการสัมภาษณ์  อำไพร  สุฤทธิ์  นักกายภาพบำบัดของมูลนิธิอนุเคราะห์ คนพิการได้ความว่า “เด็กพิการทางร่างกายและการเคลื่อนไหว  คือเด็กที่มีความบกพร่องหรือมีความยาก ลำบาก ในการเคลื่อนที่  ไม่สามารถเคลื่อนย้ายตัวเองได้อย่างคล่องตัวหรือเป็นอิสระ  ซึ่งในที่นี้จะกล่าวถึง  เด็กพิการทางร่างกายและการเคลื่อนไหวที่พบได้บ่อย ๆ […]

อ่านเพิ่มเติม